“als je doet wat je deed, krijg je wat je altijd kreeg”

Today is the day!

“Wat wil je echt? Hoe ziet jouw mooiste leven eruit? Waarom doe je wat je doet? Wat wil je ECHT?nu… over een jaar… over vijf jaar vanaf nu….” (meditation moment app ‘leefjemooisteleven’ van Michael Pilarczyk )

Zo’n mooie emotionele meditatie, die begeleid wordt met prachtige zang van AnurA. Het is die meditatie die ik ongeveer grijs draai. Juist doordat hij heel goed neerzet waar het om gaat. Bewustwording! Net als op de foto (dit zijn mijn stoere lieve meiden!) het bordje ‘today is the day’… Het heeft geen zin om door te gaan zoals je het altijd deed. Simpel weg omdat alles in ontwikkeling is. Dus wil je toch niet stil staan? Ik ben eind vorig jaar voor het eerst naar een masseuse geweest. Een hele fijne knusse setting. Mijn lijf stond, en staat, strak van de knopen. Het was zij die mij de druppel gaf. Bianca je hebt natuurlijk een complex leven tot nu gehad. Waarin je altijd in de ‘knok-modus’ hebt gestaan. Niet eens zo zeer dat ik tante stress ben. Maar wel dat voor mij altijd de overleving modus aan stond……

“het was 2010. Ik was getrouwd. De jongste was nog net geen twee jaar. Toen ik de bevestiging kreeg borstkanker te hebben. Na het overlijden van mijn tante (borstkanker overleefd, maar leukemie werd haar fataal) en het overlijden van mijn opa. Werd het mijn toenmalige echtgenoot te veel. En werd bij hem borderline geconstateerd. Hoe raar het ook klinkt, ik was toch al in een overlevingsmodus dus dit kon ik er ook wel bij aan. Kotsmisselijk van de nieuwe chemo lieten we dan de maatschappelijk werker aan huis komen om de gesprekken met mijn man (en ik moest er bij zijn van mw) op de rand van mijn bed te voeren. Zo’n ziekenhuis bed wat we midden in de woonkamer hadden staan. Want traplopen was een soort van bergbeklimmen voor mij toen. Dus eerst even kotsen, en daarna weer mee praten in het psychologische praatje. Nee steun heb ik van hem nooit gehad in deze. Heel hard, maar wel realiteit. En achteraf, liggend bij de masseuse, denk ik ook dat ik altijd maar geknokt heb. Tijdens mijn huwelijk was het al lastig, ik snapte zijn reacties vaak niet. Achteraf natuurlijk verklaarbaar door de borderline. Na de scheiding was het het knokken in mn eentje. Kop boven water houden. Kindjes van natje en droogje voorzien. En damnnnn toch eigenlijk ook wel een leuke man willen tegenkomen…..maar uhmmm hoe dan? werk, huishouden, kindjes en ook nog graag naar mijn ouders of zusje willen maar die wonen op 200km afstand….Hoe dan? Oh ja dan ook nog de oudste die medisch niet sterk is, dus ziekenhuis in en uit. Om nog maar te zwijgen over een aantal maal mijn pa en ma in het ziekenhuis. De ene met het hart en de ander darmkanker……. Ja mijn bordje was vol genoeg. Maar ey gewoon door gaan! Niet miepen! roepen we tegenwoordig op mijn werk.”

begin 2018… het heeft lang genoeg geduurd. Merk dat ik overal pijntjes en kwaaltjes ontwikkel. Ik was al een poosje naar de sportschool om lekker te sporten en vooral om duidelijk een dingetje voor mezelf te hebben. Maar ik moest bewustere keuzes voor mezelf gaan maken. Hoe? ja dat wist ik nog niet helemaal. Wel ging ik vaker met vrienden er op uit. Zonder de meisjes. Best lastig. Ik voelde me een soort loeder moeder. Ook al heb ik de beste oppas, je laat je kids toch niet achter.

Maar sinds juli 2018 in aanraking gekomen met Michael ging er een wereld voor me open. Als je iets echt wil, dan moet je het gewoon doen! Maak een plan, en neem actie. Tuurlijk is dagdromen fijn. Alleen bij dromen houden geeft geen gevolg. En vooral geen verandering in je leven. Ik was in die fase net mijn huidige liefde tegen gekomen. Vertelde hoeveel passie ik eigenlijk voor schrijven heb. Maar het steeds nog niet aandurfde om de stap te maken. ‘Nou’ zei hij ‘dan is het ook niet echt je passie’….. nondedju, wie is hij om mij te zeggen dat het niet mijn passie is. Ik heb alleen duizend redenen waarom ik er nog niets aan kon doen. Hahahaha en toch had hij uiteraard gelijk. Als je iets echt wil, dan vind je daar de tijd voor. En zo geschiede dat ik ben begonnen. Want al mijn duizend excuses wogen niet op tegen mijn passie. En zo lag ik bij de masseuse en wist het, ik moet veel beter luisteren naar mijn lijf. Dit is mijn leven, en die moet ik voor mijzelf tot de mooiste maken.

#jemooisteleven #liefde #Michael Pilarczyk #AnurA

2 gedachten over ““als je doet wat je deed, krijg je wat je altijd kreeg”

  1. Wauw Bianca,weer een mooie en aangrijpende blog van jou zeg..ik heb hem speciaal voor vanavond bewaard want ik wist niet hoe het mij zou aangrijpen…ik vind deze ook weer erg mooi en goed omschreven en wat een strijd heb jij moeten voeren om te overleven..inderdaad altijd aan het overleven en in de overlevingsmodus..dat houd jouw lichaam even vol,maar niet voor lang..het mechanisme stamt uit de oertijd als er gevaar heerst en dat kan niet heel de tijd zijn..burn-out is daar een gevolg van een te lange periode in de overlevingsmodus..stress dus..
    Ik heb veel steun aan jouw blogs en het zet mij tot diep nadenken..nog meer diep nadenken dus over de te varen koers in mijn leven…bewustzijn daar draait het om in het leven..ik wil jou weer super bedanken voor jouw blog en blijf schrijven lieve Bianca..
    Veel mensen gaan jouw blogs lezen..
    Veel liefs Fred.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s