Safety First

” Voel jij je veilig?”  “Durf jij jezelf te zijn?”

Veiligheid… Vandaag had ik er een cursus over op het werk. Veiligheid in de breedste zin van het woord. Van bescherming tot ‘het gevoel’… En werkend in de gehandicapten sector was het altijd al een issue, maar word het een steeds groter ding. Fixeren, isoleren het mag niet meer. Maar nu bij escalatie? Steeds meer en meer gaan we het gedrag gewoon vinden van de client. Tja hij slaat altijd dat hoort bij hem. Steeds verder en verder gaan die grenzen. En waar stopt het……..?

‘durf jij jezelf te zijn?’

Maar voel jij jezelf ook veilig? Veilig genoeg om open en eerlijk te praten. Durf jij overal aan te geven als iets je angstig maakt? Of iets milder, als iets je dwars zit? Want het raakt je schijnbaar wel. Anders bleef je aandacht er niet zo naar toe gaan steeds. Durf jij als man bijvoorbeeld ook te praten over angst. Of ben je dan een mietje. Zonder hier in te oordelen over andere geaardheden. Maar wel graag helder willen zijn… Voel jij je veilig? Of durf je alleen op internet, veilig thuis verscholen achter je pc je bloot te geven in de figuurlijke zin. Praat jij open en eerlijk over je gevoel met je omgeving? En daar horen vooral je collega’s ook bij. Die zie je een heel groot deel van de week.

Juist deze veiligheid is waar ik in refereerde in mijn blog eerder vandaag gepost. (iedere wijze uil is eerst een uilskuiken) Voel jij jezelf veilig genoeg om jezelf te zijn? Om te doen wat jij zelf echt wil doen…..

Ik heb me heel lang heel erg onzeker gevoeld. Erg getwijfeld aan mezelf. Ik was ook vaak de minste in het geheel. Idd ook degene die niet werd gekozen bij de gym. Maar ook mijn zusje genoot een veel hogere opleiding.

Zeker ook na mijn ziek zijn kreeg ik een heel onzekere periode. Toen kwam ik er ook achter hoe ik mijn leven tot toen eigenlijk leefde. Pappen en nat houden, en doorrrrrrr. Dat is niet de remedie. Voor mij dus pas duidelijk toen ik erg ziek was. En toen mijn leven dus zo maar in eens over zou kunnen zijn. Is dit het?? Wat stelde het tot nu toe eigenlijk voor? Alleen twee wonderschone meiden. Verder kon ik niet veel goeds bedenken. Een hele fijne familie ook. Alleen in geval van nood woonden/ wonen ze toch erg ver weg. Meer en meer zag ik om me heen hoe het zo anders kon. Pas toen de bom ongeveer op barsten stond kon ik de knop om zetten. En is de scheiding door gezet.

Werd mijn onzekerheid wel groter! Kan ik dit wel? Stel dat ik nu een spitaanval krijg, die mij toen erg teisterden, wat dan? Dan lig ik daar alleen op de grond. Ik zag honderdduizend enorme beren. Serieuze beren op de weg. Alleen was dat terecht? Angst is altijd terecht, en moet wel serieus en met respect opgepakt worden. Want ergens komt het vandaan. Iets is daar grondslag aan. En zo begon ik info te vergaren. Zo ging ik mijn ontdekkingsreis van start. Een ontdekkingsreis die ik heel bewust maak. Een ontdekkingsreis naar wat IK wil. Een ontdekkingsreis wat MIJ gelukkig maakt. En om die reis aan te gaan moest ik eerst een bodem leggen voor mezelf. Een bodem van veiligheid. Een bodem van ‘ik mag er zijn, ik ben goed zoals ik ben, ik oordeel niet, ik leef vanuit warmte en genegenheid, ik verwacht het niet terug’…. Zo kon ik in veiligheid gaan groeien, groeien in de mentale zin.

Uiteindelijk was het vooral Michael Pilarczyk die me de eyeopeners gaf. Tuurlijk trapt hij ook nog steeds in valkuilen. We zijn allemaal maar een mens. Maar als je je veilig voelt dan kan je daar alleen maar van groeien. Haal er je leerpunten uit en gooi de rest overboord. Mijn werk is zo’n plek waar ik heel bewust het afgelopen jaar tot twee jaar heb gewerkt aan veiligheid. Samen met mijn collega’s naar elkaar gekeken om een fijne warme sfeer neer te zetten. Daarmee creëer je een plek waar iedereen uiteindelijk zal voelen dat hij er mag zijn. En voelt hij/zij zich veilig. Maar ook in mijn relatie is dit natuurlijk de bodem waar je samen op staat. Tuurlijk is dat in het begin nog wankel en bouw je samen aan een groter platform van veiligheid. Ik vond het zelf erg mooi om te ervaren dat dat bij ons al heel snel groot aanwezig was. Zoals mijn collega’s mij zeiden, ‘het was te mooi dat alles zo enorm goed ging’ werden we toch even getackeld door een jaloerse ex. Daar beiden een iets andere kijk op, maar respect voor ieder zijn mening. Blijkt dan toch de beste manier van communicatie te zijn. En blijken we eigenlijk op exact dezelfde manier in het leven te staan. Issue over, en het platform blijkt stevig en groot genoeg te zijn.

Die veiligheid willen we onze kids ook bieden. Het veilige nest. Alleen dat uitvliegen vind ik nog wel een dingetje. Heel eng dat ze dat gaan doen…….pfff …. ik koop in ieder geval genoeg helmen, harnassen, waterpistolen etc om ze maar flink te ‘wapenen’. Want die buiten wereld is immers een kwaaie. Pak wat voor jou belangrijk is. Leef je eigen mooiste leven

Wat wil jij? Wat wil je nu? over een jaar of over vijf jaar vanaf nu? Leef bewust. Maak je eigen keuzes. Die zijn nooit fout. Misschien moet je een keer bijstellen. Misschien moet je je route een keer, of vaker, veranderen. Maar houd je doel voor ogen. Trek je niks aan van wat anderen zeggen. In die zin, dat hoe harder en vaker iemand iets tegen je zegt hoe meer je je kan afvragen wat hij nou bedoeld. Waarschijnlijk zegt het meer over hem als over jezelf. Filter goed. Creeer mensen om je heen waar je je aan op kan trekken. Op welk level dan ook. Voel je veilig om jezelf te zijn. En hulp te vragen daar waar nodig. Niets is gek!

Een gedachte over “Safety First”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s