Waar een oordeel begint, eindigt de waarneming…

Gewoon rustig kijkend fiets ik verder. Wat is de ochtend toch prachtig. De lucht heeft een aantal tinten rood in zich. Vogels vliegen voorbij. De natuur heeft nog wat ijzigs. Vannacht toch weer iets onder het vriespunt geweest. Het is bijna meditatief fietsen. Zo rustig zo fietsend tussen de weilanden door. Heel af en toe maar een medefietser op het fietspad. Wat een rust. Heerlijk wakker worden zo.

Mijn mijmeringen schieten verder. Waarom kunnen we de natuur wel allemaal waarnemen, en beoordelen op zijn prachtige schoonheid. Maar zodra het om medemensen gaat schieten we gelijk in oordelen. Nou is de mensheid natuurlijk veel ingewikkelder. Want met alleen waarneming ben je er niet…..Als jij al de tijd neemt om zonder oordeel waar te nemen, dan heb je alleen nog maar de buitenkant gezien. En weet je nog niets over oorzaken (binnenkant) Conclusie, oordelen is niet eerlijk. Daar doe je een ander mee te kort. Wanneer we oordelen weten we meestal niet alle feiten, we DENKEN dat we ze weten….Het is wel een stap naar meer bewust denken. Ja bij mij in ieder geval wakkeren de oordelen van anderen bewustwording aan. Waarom oordelen we toch zo snel? Waarom nemen we niet meer de tijd om waar te nemen… en misschien wel vragen te stellen…. zodat je ook achter oorzaken komt.

Wat is het toch heerlijk om zo op de fiets je gedachten te laten gaan..

“Waarneming (perceptie) het proces waarbij een levend wezen zich bewust wordt van de signalen uit de omgeving (zien, horen etc..)”

Ja…. is dat niet de verandering die we nu met zn allen meemaken? Mijn Liefde zei me dat vorig weekend nog toen we weg liepen bij de Gezondheidsbeurs. “voor een paar jaar terug zouden er vandaag alleen zweverige blauwe jurken hier hebben rondgelopen….” Volgends mij worden we met elkaar steeds bewuster. Zelfs mijn minst zweverige collega scheid keurig haar afval. (kan ik nog wat van leren) De hele maatschappij schreeuwt om bewustwording, kijk bijvoorbeeld naar de plastic soep. Dus nemen we netjes een grote tas mee, en dumpen daar gewoon alles in. Niet meer twintig tasjes in de hand als je net geshopt hebt. Maar waarom oordelen we dan zo snel over een ander?

Verder fietsend voel ik toch nog best wel kou aan mijn handen en mijn lippen.. Maar de frisse verse zuurstof doet me dit heel snel vergeten. Bijna meditatief.. Zo fietsen in de ochtend, en de dag zien ontwaken… Bijna meditatief om te merken wat het fietsen mij in de mijmeringen meesleept..Ik vind mensen rete interessant. Wat zijn we toch maar gekke wezens. Zo fietsend deze vroege ochtend komt bij mij ook meer en meer de bewustwording dat ik een jaar geleden echt volledig een andere weg ben ingeslagen. Een ander persoon. Zeker. Ja ik ben blij. Maar denk dat ik nu eerst toe ben aan een warm bakje koffie… lekker opwarmen voor de verwarming. En mijn mijmeringen toevertrouwen aan heet papier uhmm mijn Mac…hahaha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s