Doe maar gewoon..

Vandaag weer zo’n dag. Zo’n doorsnee dag. Een gewone woensdag……. Of toch een speciale dag? Want iedere dag is toch weer uniek. Iedere dag weer een nieuw begin, met vanavond weer een nieuw eind. Iedere dag toch weer dankbaar voor deze nieuwe dag…….

2010 kreeg ik de diagnose borstkanker te horen. Inmiddels precies 9 jaar later…. dubbele amputatie, dubbele reconstructie, chemo en herstel&balans achter de rug. Maar des te bewuster dat iedere dag toch weer een mooie dag is. Des te bewuster dat het mij wel gegeven was dat ik er nog mag zijn….

Vandaag dus weer een gewoon unieke woensdag, ik neem jullie mee

Het is voor mij vandaag weer een werkdag. Er word me regelmatig gevraagd; hoe doe je dat nou allemaal? Kids, werk, schrijven, sporten, huishouden en een leuke man… Iedere morgen in relaxtheid opstaan. Eerst naar beneden, jahaaaa …..eerst koffie…….ssssttttttttt!!!!! Gewoon ff wakker worden. Maar ook gelijk het moment dat ik schrijf. Zo’n inspiratievol moment. Vandaag is het voor de kids nog een vakantiedag, de kleinste slaapt nog, de oudste is er ook net uit gerold. De oven staat aan, zo een lekker broodje. Ondertussen even bijkletsen met die lange van mij. Voor de oplettende lezer, mijn Liefde is op dit tijdstip al begonnen aan zijn werkdag……De oudste brengt een warm broodje bij me, terwijl ik nog even verder typ. Ik vind dit moment van de dag echte rijkdom!

Na een krappe 45 minuten typen, spring ik onder een douche, geef mezelf een kleurtje op de toet en rij met gierende banden naar het werk. Nou ja……gierend??? Meestal file rijdend, die eeuwige a12 ook. Maar nu gelukkig vakantietijd, HEEEERRRLIJKKKKK….

Dit schrijvend realiseer ik me dat ik al weer twee jaar op deze locatie werk… Nog altijd weet ik die eerste keer dat ik hier binnen kwam; collega zit met de koffie al klaar aan de grote tafel, radio op de achtergrond aan. Zo’n warm bad, zo fijn binnenkomen!! Dat streef ik dus ook iedere werkdag als goed voorbeeld na. Ik werk op een activiteitencentrum voor mensen met een (ernstige) verstandelijke beperking. Onze groep bestaat uit 7 ‘semi’ jongeren… In de praktijk houd dit eigenlijk alleen maar in dat we een hele dynamische groep zijn, leeftijd is maar een klein dingetje in het geheel. Op woensdag gaan we altijd sporten. Wat we dan gaan doen hangt helemaal af van de cliënten zelf.. We luisteren altijd naar hen, zij zijn leidend (binnen de groepsgrenzen) Heel dankbaar werk. En zeker voor mij als regiebegeleider mag ik vandaag weer iets extra’s betekenen voor een van onze meiden. Zo fijn om snel op haar vraag in te kunnen spelen. Alleen zo jammer dat de bureaucratie in de zorg zo hoog blijft….Maar dankbaar ben ik als ik dat weer even haar schuddebuik lach hoor!!

Sinds begin van dit jaar is er een mogelijkheid om te sporten voor de medewerkers op het terrein van mijn werk. Dus ook vandaag na mijn werk nog lekker even een uurtje knallen….. bring sally up..bring sally down……..

Oh oh…… maar daar is dan gelijk de loedermoeder weer.. Dan ben ik pas tegen 18.30 thuis, en moet er nog gekookt worden…… Hmmm zak ik weer ff door de mand hier..hahaha. Nee hoor nooit gezegd dat ik een goede moeder ben….hahaha LOL…..nee hoor meiden komen niks te kort. En mijn Liefde is een echte keukenprins, dus die kookt heel vaak. En vandaag doen de meiden de mise en place al…..

Dus dat!!! Een hele gewone en unieke woensdag, die ik vanavond op de bank afsluit met een koud biertje in de hand en mijn Liefde naast me……..Zeer zeker een gewoon unieke woensdag vol met rijkdom!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s