’s Koonings Jaght *1

Ik ben Bianca, en sinds 1999 werkzaam voor Siza/’s Koonings Jaght. Ik ben daar regiebegeleider verbonden aan een Activiteitencentrum. Wat mij betreft de mooiste baan. Ik werk hier met cliënten die een ernstige meervoudige beperking hebben…….. Giet dat samen met mijn grootste passie, nl schrijven, en mijn idee was geboren… Iedere week wil ik een blog wijden aan mijn werk’avonturen’. Omdat het erg jammer is dat de zorg toch zo’n stoffig imago heeft. Of op zijn minst alleen bestemd voor zorgmiepjes….

welkom in de gehandicaptenzorg

Koekebakker

Ik vergeet het nooit meer. Je zat heel stil in het hoekje van de bank. Je hoofd naar beneden gericht……. Alleen de twee legoblokjes in je hand gaven je veiligheid. Je sprak bij hoge uitzondering misschien een keer een woord. Zo leerde ik je kennen. Nu al weer een poosje bij ons op de groep. Ik observeer de situatie op de groep even op een afstandje. Er komt veel geluid van de groep af. Ieder zit in zijn eigen bubbeltje. Ieder doet zijn eigen dingetje…. Maar jij niet.

‘mag ik helpen’…. je staat voor mij. Heel even realiseer ik me des te meer waar je vandaan komt. Hoe we een poosje geleden door iemand werden aangesproken, die je herkende van vroeger…… is dat….??? SERIEUUSSSSSS…Wauw wat gaat het goedddddd met hem. Ja zeker het gaat heel goed met jou. “Jazeker kan je helpen jongen”. En je zet voor mij alle spulletjes op tafel voor de lunch. Tijdens de lunch zit je aan de andere kant van de grote groepstafel.. Je krijgt van de andere begeleidster iedere keer een boterham aangereikt… Maar smeren kun je zelf. Je vraagt haar wel even ‘kan snijden’. Om vervolgens smaakvol je boterham op te eten. Uiteraard altijd voorzien van ‘sambal’….Je geniet zichtbaar van de gezelligheid aan tafel. De grapjes vliegen over tafel heen. De grootste praatjesmakers voeren het hoogste woord. Voor jou gaat dat geklets te snel. Maar af en toe praat je een woordje mee. Want begrijpen doe je het prima. Schuddebuikend lachen! Wat een lol. Het poep en pies gehalte is weer hoog. ‘SCHEETJEEEEE’ hoor ik jou nog zeggen tegen een andere jongen…. Nu schiet ik ook hartelijk in de lach. Ja op je plek zit je hier wel. ” zeg koekebakker, help je me mee tafel afruimen….” Nu moet jij zelf ook heel hard lachen ‘koekubakkuuuhhhh’…….

Deze dag kan niet voor je stuk. Want vanmiddag gaan we naar de sporthal. We kunnen jou niet blijer maken als met een voetbal… nee niet 1 voetbal, maar gewoon een heleboel. En dan van die loeiharde pegels in het doel schietend…. Jaaaahhhh jij had misschien wel het verschil kunnen maken bij Ajax 😉 Een uur lang ben je bloed fanatiek. En met het zweet op je voorhoofd, loop je kletsend terug over het terrein naar onze groep.

Terwijl we aan de koffie zitten vragen je of je op de iPad mag.. En komt bij mij het gevoel boven ‘ wat heb ik toch het allermooiste beroep van de wereld’…..”tuurlijk jongen, pak hem maar” Ik help je op weg, en al snel hoor ik draaiorgelmuziek uit de iPad schallen….. Ja hier doe ik het voor……… Aan het einde van de middag komt de taxi je ophalen. De chauffeuse komt je binnen ophalen. Iedereen is gek met je. Je geeft een dikke knuffel. Maakt nog even grapjes met de begeleiding. Maar loopt vooral snel naar de kapstok om je jas te pakken. Op naar mama, want volgens jouw zeggen bakt ze iedere dag pannenkoeken (mama lacht zich altijd een hoedje als ze dat hoort, dat eten we zelden!) Fijne avond ‘koekebakker’… tot morgen!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s