En dan gaat je lichtje heel even uit

En dan gaat je licht heel even uit. En word ik aan het einde van de ochtend wakker op de bank. Nee, het leven is soms vol met mindere momenten. Het lijkt dan altijd wel dat alles tegelijkertijd komt. Als ik niet zo’n positivo zou zijn, had ik kunnen gaan denken dat het me maar altijd tegen zit. Dat alleen ik altijd veel tegenslagen mee maak. Want veel is het zeker….

Ik lag om 11.00 op de bank..nog in alleen maar mijn ondergoedje, een zwaar hoofd en oogleden die nog niet echt open wilden. Mijn hoofd laat duidelijk weten dat ik stap voor stap moet denken, en niet zoals IKKE betaam alles tegelijk….HELDER….. mijn lichaam heeft gesproken. Dus luister ik.. eerst maar eens naar mijn ademhaling. En dan laat ik mijn gedachten binnen druppelen. ‘mijn Liefde, heb ik koffie voor gezet vanmorgen en broodje gedaan…. De oudste, heb ik geloof ik ook naar school zien gaan.. De jongste, studiedag. ..Dus die is aan het uitslapen en chillen op haar kamer…’ Eigenlijk op het moment dat die gedachten binnen druppelen weet ik het al.

Wanneer het verleden van de ander je probeert te tackelen, laat dit dan de mest voor je toekomst zijn…

Me-time

Met vriendelijkheid probeer ik te kijken naar mijn gedachten. Ik zie voorbijkomen hoe ik de laatste tijd gehandeld heb. Geen oordeel. Ik zie dat het veel gedachten (lees gebeurtenissen) waren. Nu oordeel ik wel..want ‘ het geeft niet dat nu even het lichtje voor mij uit is…….. Mijn donkere momentje voor mezelf mag er zijn’!!! Niet altijd gaat alles over een mooi geasfalteerde weg. Soms moet je door een wegversperring kiezen voor een landweggetje… Daar zitten dan kuilen in. Maar, je ziet zoveel meer van de omgeving. En dat is het precies. Door tegenslagen weet je weer hoe het leven echt in elkaar zit. Ga je steeds beter alles op waarde zien. Zie je de mooie kleine dingetjes in het leven stralen.

Tegenslagen zijn er nu eenmaal, ik zie er nu ook een paar ‘voor mijn deur’. Ik zie ze heus. Heb voor mezelf een planning gemaakt. En ben in die planning vooral niet vergeten om een vet kruis te zetten. Een kruis wat staat voor; vandaag laat ik alles vallen en denk ik lekker alleen aan mezelf en waar ik zin in heb. Dagggg morgen zijn jullie de eerste weer!! De planning laat me zien hoe ik stap voor stap alles aanpak. Maar omdat je nooit weet hoe iets loopt, zegt de planning eigenlijk nog veel meer over “hoe en wanneer denk ik even aan meditatie, lekker wandelen, lekker schrijven, alleen met mijn Liefde, en alleen met mijn kanjers..”

geen oordeel

Het geeft zoveel rust. Als je niet oordeelt. Niet oordeelt over de rollercoaster. Want het is er nu eenmaal. Wanneer er in de familie bijvoorbeeld een ernstige ziekte de kop op steekt moet je er mee dealen. Het is er, dus ga je er mee om. Zonder te oordelen. Niemand heeft hier om gevraagd, dus geef je het de aandacht die het nodig heeft. En zullen we met elkaar dit ‘varkentje wassen’.

Velen spreken me met regelmaat aan. ‘jeetje hoe doe je het allemaal, je blijft zo positief’…. nou zo dus! Even ervaren dat het licht uitging. Niet oordelen. Maar gepaste actie ondernemen…. En vooral heel erg dankbaar zijn. Dankbaar voor de liefde van alle mooie mensen om me heen. Dankbaar dat ik het allemaal zo mag zien. #kuiltje in de weg #me time #niet oordelen #rit weer hervatten #genieten van het mooie uitzicht

DAME van ’s KooningsJaght

‘mag ik koffie’….. ‘ik was lief hè’….. ‘wil jij sigaret pakken alstjeblieft’…..

hahahaha ook goede morgen schoonheid. Ik zeg altijd eerst ” goede morgen”.

De recent Sara geworden dame, is vooral geen DAME. Dat is zo ongeveer vloeken in de kerk vind zij. Alhoewel…. Dit was van oudsher zo. Regelmatig benoemt het vaste personeel iemand een mooie dame of een lieve dame. En steeds vaker weet deze schoonheid dit zonder daar fel op te reageren voor bij te laten gaan.

Zeg je ’s Koonings Jaght, dan zeg je ook deze schoonheid. Iedereen op het terrein kent haar wel. De 50 dus net gepasseerd. Maar tussen de mid-twintigers praat ze lekker mee op onze groep. Een duidelijk standpunt dus ook voor deze groep. Je kalender leeftijd is maar een getalletje. Wij kijken echt naar de groepsdynamiek… En daar staat het sociale aspect voor aan!

Belangrijkste voor haar is dat ze duidelijkheid en daarmee veiligheid behoud. ‘jooeehoee, wil je sigaret pakken’ Tja mocht je even vergeten zijn wat het dagritme is, dan zal ze je er feilloos aan helpen herinneren. Ohhh weet je hem perongeluk niet meer helemaal goed omdat jij een nieuwe begeleider of flexer bent, geeft niet. Dan maakt ze daar zonder blikken of blozen misbruik van… hahahaha.. Oké, wanneer je achteraf hier achterkomt zal ze hartelijk lachen…. Och wat vind ik haar toch een geweldige vrouw. Een humor!!!! Maaarrrr als je dan net even denkt rustig op te computer te kunnen, en zij om de minuut ‘jooehoeee’ en je naam roept… tja, ja dan plak ik haar graag even achter het spreekwoordelijke behang. Niet voor lang hoor. Want ze weet dondersgoed dat we allemaal week worden van haar ‘ OH SORRY’……Of wat dacht je van haar befaamde ABBA vertolkingen, haar complete serenades, nee voor mij is de topper toch wel als ze samen met onze muziekagoog in zo’n kindermicrofoon ‘Luchtballon’ meezingt… zoveel gevoel als ze er dan inlegt, dat zou niet misstaan bij de Voice…

De tranen liepen me over de wangen toen ze voor het eerst haar Hulphond zag. Wat een enorm emotionele reactie van haar. Zo liefdevol….. Of toen die ene keer dat een collega van ons emotioneel op de groep was. ‘ik kom je troosten’ zei ze. En aaide over de rug van onze collega. ‘oh wacht ik haal een glaasje water’. Zo snel als de kleine benen haar konden dragen rende ze naar de keuken. Maar ook die mooie momenten die ze met de anderen op de groep heeft. Of die momenten dat zij speelt met haar brandweerauto’s offfff DAT ZIJ ZELF BRANDWEER IS…….

Ook al word je heel af en toe erg boos. Vaak zelfs vooral boos op je zelf. Ook al vliegen soms de stoelen door de tuin, of moet ik op het dak klimmen om je schoenen er af te halen. Ja zelfs de keren dat ik je kleding uit de rododendron haal. Het sleuteltje uit de wcpot vis, de papierenhanddoekjes bij elkaar raap.. of als ik je zoek en jij je VERSTOPT achter de lantaarnpaal…………….Schoonheid, wat vind ik je stiekem toch de leukste dame van ’s Koonings Jaght….! hahaha en bij deze dus niet meer stiekem…..!!

Nr 1 lichaamsdeel van de vrouw?

Nou zag ik gister toch deze briljante foto genomen door (zoals William Rutten zegt;) “photoholic”John Wilhelm.. En kon maar aan 1 ding denken: Hangt het geluk dan toch af van een paar borsten????

Wij vrouwen groeien natuurlijk spreekwoordelijk 10 cm als er voor het eerst iets gaat groeien. Erwtjes op een plankje! Met twee meiden in huis maak ik dat dan ook weer twee maal opnieuw mee….Hoe trots kan iedere meid zijn. Net als dat eerste bh’tje….!!! ik weet nog hoe mijn eerste er uit zag. Het was een echte Sloggi. Tegenwoordig zou het doorgaan voor een soort van ’n met sport model..of te wel, het leek nergens op!!. Alhoewel Sloggi het tegenwoordig een stuk hipper doet hoor.. Wat dat betreft hebben de pubermeiden het tegenwoordig veel beter. Wat een leukerds hangen er overal voor jullie erwtjes..! nee…bij ons in de familie hebben we nooit vooraan gestaan toen de borsten werden ‘uitgedeeld’..

photo by John Wilhelm

Maar ach met een beetje push up kom je een heel eind. Vroeger vreselijk gelachen als ik met mijn beste vriendin uitging in Arnhem. Bij haar thuis gingen we dan omkleden. Dan stopten we allebei wel een setje sokken bij de bh in.. duhhh waar kijken al die jongens het eerst naar? Precies!! En lol dat wij hadden.

Ohhh en dan voor het eerst zwanger worden….OMG ik mocht 7 maanden Lolo Ferrari zijn. Ik had me een stel TIETUHH….Wauw wat was ik trots.. in plaats van mijn Btje (of lees maar gewoon beetje) had ik ineens een vette C.. (ik weet het, wij stonden echt niet voor aan…. maar ja wie het kleine niet eert……………)Dan wordt zwangerschap ineens een feestje. Nou ja, tussen al het spugen door dan…Nee dan toch stiekem liever gewoon mijn Btje gehad…Net als toen de borstvoeding opgang kwam….. Crappp…. ik wist niet dat tieten konden schieten. NEEEE laat die kinderen ophouden met huilen alsjeblieft, ik loop bijna leeg joh! Auwww niet je tandjes er op zetten kleine meid. Gruwel, en dan die tepelkloven…..

Of….. hebben jullie ook vast wel eens mee gemaakt. Ben je aan het afvallen. Na twee zwangerschappen zaten er immers toch heel veel kilo’s die wel weg mochten.. Dus ga je vol passie aan de gang. Op naar een slank en strak lijf. DAMMMNNN veranderen die stomme borsten in een stel verlepte theezakjes….

Zeg mannen ik weet niet zo goed wat er zo leuk is aan ons bos (voor mij bosje) hout voor de deur…….. Eigenlijk merk ik alleen maar ongemakken. Ook die ongegeneerde blikken van jullie. MIJN OGEN ZITTEN EEN STUKKIE HOGER!! Nee alleen toen ik puber was, en voor het eerst een paar rondingen kreeg vond ik ze leuk.

Nu vind ik ze kei stom. En ben ik rete boos op ze…. Waarom waarom… Door die stomme ziekte die borstkanker heet, moet ik mijn tante heel erg missen. (mijn gemis is natuurlijk in schril contrast tot dat van mijn nicht, neefjes en oom) en dan helaas ook ik zelf…….. Moest mijn borsten laten amputeren…… Het is oneerlijk. Gelukkig kunnen ze tegenwoordig in de medische wereld heel erg veel. Ook al krijgt 1 op de 6 vrouwen borstkanker. De afloop is meestal goed..

Nee geluk hangt niet af van een paar borsten. Maar soms kunnen ze je het wel moeilijk maken. Dus dan maar de focus op iets anders leggen; gelukkig ik ben gezegend met een dikke reet 😉

Vreugde en Verdriet..

Dat het oneerlijk verdeeld is in de wereld, moge duidelijk zijn. De oneerlijkheid in luxe & armoede tussen het Westen en het Oosten, of tussen Amerika en Afrika is iedereen wel zichtbaar. Maar dichter bij huis is er ook grote oneerlijkheid. Kijk eens naar de mama’s op het schoolplein. Ogenschijnlijk niets mee aan de hand. Dat is het juist……niet alles is zichtbaar. Vraag je wel eens de juiste vragen aan een van die moeders? Dan zal namelijk blijken dat sommigen zoveel verdriet iedere keer weer hebben. Verdriet in de vorm van tegenslagen.. En terwijl je dan die vraag stelt hoor je naast je een moeder vertellen hoe trots ze op haar kind is omdat ze gewonnen heeft met een danswedstrijd……………Vreugde en verdriet, het ligt heel dicht bij elkaar!

Helaas ondervond ik het gister ook. In jubelstemming; ik mag gaan bloggen voor mijn huidige werkgever! En luttele minuten later zit ik op de grond in de gang (op het werk)… slecht nieuws telefoontje gehad……………….

Wat moet een mens toch soms rete flexibel zijn……..

Verdriet….

” Soms hebben we alleen iemand nodig die er is. Niet om iets speciaals te doen of iets beter te maken. Maar gewoon iemand die ons laat weten dat we niet alleen zijn en dat ze met ons meevoelen…”

Verdriet en tegenslagen. Tuurlijk kent iedereen ze op z’n tijd wel. Dat hoort nu eenmaal bij het leven. Maar voor sommigen volgen de tegenslagen zich wel in heel rap tempo achter elkaar op. Dat zou je heel verdrietig kunnen maken. Dat zou je kunnen doen wankelen.. Want iedereen heeft ook een beetje voorspoed nodig. “Maar als je niet wegloopt van dat nare gevoel, en er bij kan blijven….door er met vriendelijkheid naar te kijken, niet te oordelen, dan zal dat gevoel geleidelijk oplossen. Ontstaat er ruimte. Omdat je je er niet meer tegen verzet. Verdriet, je hebt dat gevoel. Maar je bent het niet.” Wanneer je je openstelt voor de kern van je verdrietige emotie, vindt je de rust die je zoekt. Emoties zijn je beste vrienden, ze vormen de poort naar je ziel!! AMEN…hihi… maar het is wel zo.

Vreugde….

Dan voel ik me op dat soort momenten ook weer intens dankbaar. Dankbaar dat die ene ‘dijk van een collega’ me gister zo goed er doorheen geloodst heeft, en zelfs al mijn Liefde op de hoogte heeft gebracht. Dankbaar dat dit mijn collega is. Dankbaar dat mijn Liefde de regie op dat moment even over kon pakken. Dat ik even niet aan mijn kinderen hoefde te denken. Ondanks een kleine 300km afstand was hij er meteen. En dat….. doet een mens vreugd. In voor en tegenspoed…. In vreugde en verdriet…..

“Wees een inspiratie bron voor anderen, Wees het licht in de duisternis, Wees de lach om een traan op te drogen…..maar wees vooral wie je diep van binnen bent………..JIJ”

leef jemooisteleven meditatie van Michael Pilarczyk

Vreugde zit in de kleine dingen. Verspil je tijd niet aan zorgelijke gedachten. Ze brengen je niet verder in de richting van je mooiste leven…Kijk er naar met vriendelijkheid, het mag er zijn. Door er niet in te oordelen houd het jij steady, en schenkt het je rust. Het leven is nou eenmaal niet altijd rozengeur. Maar je kunt natuurlijk wel zelf de slingers ophangen!! #jemooisteleven #dankbaarheid

Dream, work, stay focused and surround yourself with good people…….

Voor mijn Liefde…

Daar sta ik dan… een heel eind van huis. Ik zie wat bekende gezichten, maar ook meerdere gezichten die ik helemaal niet ken. Ik aanschouw het maar eens. Luister naar gesprekken, hoor links en rechts wat opmerkingen. Machtig interessant om te ervaren hoe verschillend mensen in het leven staan. Hoe er heel veel grote verschillen zijn in opvattingen van de dingen klein en alledaags. Hoe iemand heel gedreven de kleine dingen kan uitvergroten in een gesprek waarin dat er eigenlijk niet toe doet….Maar ook mensen klein en vol lof hoor spreken. Ieder woord weten raak te schieten. Prachtig om te merken dat daarin de leeftijd van iemand er niet toe doet. Of mensen van wie je het op het eerste gezicht niet verwacht, ineens een communicatief zeer hoog gesprek kado krijgt. Toch weer een goede leerschool dat oordelen alleen maar negatieve gedachten in je hoofd geeft. En van die negatieve sterke dingen in je hoofd krijg je een sterk vertroebeld beeld….Dus maar gewoon niet aan beginnen.. Ja ik vind mensen machtig interessant. Leer van alle ontmoetingen die ik in mijn leven heb. Zeker goed geleerd dat ik er voor moet zorgen de mensen om me heen te hebben waar ik me mee wil meten. Want je bent immers het gemiddelde van de 7 mensen die het dichtst bij je staan……

Puur..

Een boeren entourage, het uitzicht lijkt sprekend op dat bij mijn Liefde thuis. Daar waar ik zo graag kom, veel inspiratie kan vinden. Ik hou erg van puurheid, no nonsens afgetopt met een grote dosis puur natuur….. Het is dan ook altijd weer erg fijn om daar de oprit op te rijden. Met het grind onder de banden klinkt het in mijn oren als een orkest met een groots muziekstuk om ons weer binnen te halen…..Om uiteindelijk samen op de bank te ploffen met een koud biertje…

Dare to dream…

Samen filosoferen we er een eind op los… Ik als echte vrouw hoor natuurlijk gewoon alles. En gelukkig in het bezit van een heel groot relativeringsvermogen, vind ik het toch soms lastig alles te kunnen ‘plaatsen’… En met een mannelijke recht-toe-recht-aan gedachten gang is alles ineens een heel stuk makkelijker te begrijpen..want heel simpel; moet je alles wel willen begrijpen? Nee natuurlijk niet. Dat is ook duidelijk een dingetje van mij. Ik ben allergisch voor onrechtvaardigheid. Ik kom altijd op voor de zwakkere.. Dat er in de natuur gevochten moet worden, dat spreekt voor zich. Maar wel een eerlijk gevecht. Oneerlijkheid vind ik heel lastig. En het staat op mijn to-do list om het te leren parkeren. Ik hoef niet voor iedereen te zorgen. Dan is die recht-toe-recht-aan gedachten gang weer heel fijn om even te horen. Zo hoor je weer terug dat het belangrijk is je te ‘surrounden’ met de mensen waar je je mee wil meten.

“for those who dare to dream, there is a whole world to win”

Voltooid verleden tijd.. je gaat de toekomst in

Soms vind ik het erg lastig dat het verleden ineens heel even de kop op steekt. Je eigen verleden is al een lastig dingetje om dat gewoon netjes ingepakt in je rugzak te houden. Of nee, is niet moeilijk.. Ik laat het ingepakt, maak de rugzak soms open omdat iedereen er wel even in mag kijken.. maar verder, laten we daar eerlijk in zijn, staat mijn neus toch echt naar voren. Lastiger vind ik het verleden van anderen, zeker als het negativiteit aangaat waar ik niets mee heb. Ja dan is het lastig de focus op de toekomst te houden. Hoe gaaf en interessant ik mensen ook vind, negativiteit van sommigen vind ik wel een dingetje. Iedereen kent wel van die zeurende mensen, maar dan nog een schep extra. Namelijk ook nog een ordinaire mond en houding erbij… Oneerlijk en onrechtvaardig dat andermans geschiedenis midden op mijn pad ligt. Mijn pad, mijn reis naar mijn mooiste leven. Opzouten!! Nee heel soms ben ik echt niet lief…. Probeer ik wel de focus te houden. Maar is dat wel heel hard werken. Gelukkig ben ik een pitbull in gaan voor mijn eigen dromen. Dus trek ik altijd aan het langste einde…………Believe in yourself, heb de juiste mensen om je heen. Mensen die je helpen, de beste versie van jezelf te zijn……….. En ga voor je eigen mooiste leven!!

trouwen, is vrouw houwen ;-)

En dan is het zo ver… al heel lang heb je er naar toe geleefd. Zo’n dag waar je al heel lang van te voren mee bezig bent. Zo’n dag die op ieder werkeloos minuutje wel even de revue passeert. Zo’n dag waar je als kind al over droomde… wij meisjes hebben dat het meest. Vooral hoe we er dan uit zullen zien. Welke mooie kleding we dan aan hebben. In de kleine-meisjes-dromen is het vaak nog een Sissi jurk, met een heleboel dwarrelende bloemblaadjes om ons heen. En dan is het zo ver…..

Na maanden van voorbereiding. Na de laatste perikelen ook strak getrokken te hebben…; Mijn zusje gaat trouwen! Mijn kleine zusje…. allang volwassen en mama van twee spruiten. Maar voor mij nog altijd mijn kleine zusje…..Ze gaat trouwen..

Trouwen… de laatste tijd hoor je het toch weer meer. We gaan trouwen! Na jarenlang alleen maar te horen dat men ging scheiden. Is trouwen toch weer booming. Mag het toch weer de kers op de slagroom van het taartje zijn.. Word het weer gezien als meerwaarde. Als romantisch ten top! Trouwen mag weer..

de kers op de slagroom van jullie taartje..

Trouwen….. jeempie, dat is voor mij al weer heel veel jaar geleden. 2001 om precies te zijn. Ik weet het nog precies. Ik wist het ook, trouwen doe je maar 1 keer dus doe ik het goed. Ach laten we het er op houden dat ik nog ‘kinderlijk’ naïef was.. toen wist ik gelukkig nog niet dat ik in 2011 zou gaan scheiden. Dus was die ene dag in augustus een mooie.. Met alles er op en er aan. Mijn mening over trouwen is eigenlijk ook niet veranderd. Trouwen doe je als kers op je relatie. Trouwen doe je als het puntje op de i…. Maar eerlijk is eerlijk, in deze tijd is het geregistreerd partnerschap van dezelfde waarde. Dezelfde rechten, keuze mogelijkheid voor naamveranderen en aan elkaar verbonden….. Trouwen daarintegen is de romantische versie. Dus voor ieder wat wils…. (ik moet nog even met mijn Liefde praten, die ziet de romantiek nog niet zo…..hahahahahaha)

“Trouw me zonder ring, Trouw me zonder zegen.. Trouw me elke dag opnieuw, Laten we samen leven!”

voor mijn Liefde

Dé dag..

Alle mooie mensen bij elkaar. Iedereen heeft z’n beste pakkie aan. En de glimlach is van niemands gezicht af te poetsen. Slingers en ballonnen wapperen in de wind. De zon is gaan schijnen. Het plekje is idyllisch, de romantiek ten top. …..JA….. en ze leefden nog lang en gelukkig! Mijn kleine zusje in het wit, en ik wens haar alleen het allermooiste in bezit….#grote zus #trots op dr zusje #liefde #jemooisteleven

@ first sight..

Deze schrijf ik aan jou. Deze schrijf ik omdat ik me meer en meer bewust word dat ‘gewoon’ niet gewoon is. Daar waar er tegenwoordig zelfs programma’s op televisie zijn die denken dat je door de wetenschap mensen kan matchen, blijkt het in de praktijk toch anders te zijn. Blijkt het toch nog steeds te gaan omdat dit ene kleine woordje. Omdat ene kleine chemische momentje, die dan blijft ‘plakken’….No, its not love..Tuurlijk is liefde, of eerst verliefdheid belangrijk. Daar begint alles toch mee. Maar alleen liefde is niet genoeg. Het is de klik die maakt of iets standhoud of niet..

ammehoela..

Ik geloofde er niet meer zo in. Had een soap aan ervaring opgedaan. Van sexverslaafd tot alcoholverslaafde familie en van nerd tot ‘je-kids-zijn-kut’ ….Ja! ik kan er een boek over schrijven. Al met al waren het allemaal korte verliefdheden. Waarin ik gelukkig snel ondervond dat de klik er niet was.. Hele brieven werden er nog gestuurd dat ik in hen gedachten bleef, en zelfs oude liefdes moesten mij achtervolgen. Liefde doet een hoop met de mens. Liefde is mooi en liefde is groot. Maar alleen met de klik van twee kanten blijft het bestaan!!

ik

“if you carry joy in your heart, you can heal any moment”

… ik was begonnen aan het afsluiten van het pad dat liefde heet. Was me aan het voorbereiden op ‘dan maar alleen, maar ook gelukkig door het leven‘. Tot ik ineens heel kort die ene blik in die twee prachtig blauwe ogen zag……Ik dacht dat het niet meer voor mij bestond. Of in ieder geval, dat het er wel was maar zonder ‘het broertje’ die klik heet. En dat had ik al heel lang voor mezelf helder, ik ga alleen voor beiden. Ik ga alleen voor liefde en de echte klik. Ik had mijn reis al een aantal jaar een rigoreuze wending gegeven. Was me steeds meer bewust van mijn eigen ik. Daar waar ik jaren leefde ‘omdat ik dacht dat het zo hoorde‘. Was ik toen van de snelweg afgegaan. En vond ik prachtige landweggetjes… vol met kuilen. Maar dat maakt het wel zo puur. Zorgt er ook voor dat je veel bewuster word. En juist die bewustwording geeft je ook rust. Ook al waren er vele kuilen. Ook al was het een loszand weggetje en dus heel zwaar om door heen te fietsen.. Het uitzicht was helder en overzichtelijk. Juist dat gaf rust. Ik fietste rustig en gestaag verder. Want haast heb ik nooit meer gehad.

Bewustwording..

Sinds ik ervaringsdeskundige ben geworden in het feit dat het leven een deadline heeft. Ben ik daar naar gaan leven. Dat was mijn moment dat mijn roer om ging. Mijn gehaaste leven, en leven zoals ik dacht dat het hoorde omgeruild voor…….. rust………….en mijn eigen keuzes.! Zo tegenstrijdig als het klinkt, het leven heeft een deadline, maar door RUST weet je welke koers je gaat varen. In stilte komen al je antwoorden wel. Heb vertrouwen in jezelf en je zult het horen. Ik vond het vroeger ook allemaal maar gezwets… raar geklets. Maar nu aan den lijve ondervonden kan ik zeggen dat het tot echt waar is!

“Don’t you dare for one more second, surround yourself with people who are not aware of the awesomeness that you are”

Jij..

Met je mooie blauwe ogen. Raakte me. Je was oprecht en moedigde me meteen aan. Het leek of we elkaar al jaren kenden. Vooral je openvizier naar de toekomst gericht. Niet zomaar een eerste ontmoeting. Je kookte rijkelijk met de heerlijkste producten. Een mooie fles champagne ging gelijk open…. Nee het was geen kopje koffie bij vd Valk. Jij was duidelijk al gepokt en gemazeld. En ik, ….ik hing aan je lippen. Dacht eerst nog dat er veel grootspraak was. Maar de feiten achterhaalden mijn gedachten. Een mooi persoon. Een gouden hart. Vol levenswijsheid, en in geestelijke groei…. was de klik een snelle feit. Zelfs toen je even werd ingehaald door de geschiedenis wist je jezelf toch te herpakken. Dat kunnen alleen de sterksten.. En hang ik dus nog steeds aan je lippen. Mooi persoon, met je hart van goud..! De fiets heb ik aan de kant gezet. Ik rijd graag mee in je Volvo ‘cross country’…. Kruis ik graag samen met jou alle paden die onze reis tegenkomen. Groeien en bloeien we samen! Ik zal er altijd voor je zijn om je te blijven herinneren aan het hier en nu. Aan je mooie openvizier naar de toekomst gericht. We zijn gemaakt door ons verleden, maar groeien samen verder naar het heden! Dit is wat echte LIEFDE heet……..Ik hou van jou!