…van betekenis…wees die lach!!…

Je bewust zijn van jezelf. Het klinkt zo gemakkelijk als ik het zo zeg. Maar zo vaak hoor ik om me heen hoe moeilijk het in de praktijk is. Hoe vaak zijn het niet die dagelijkse beslommeringen die je opslokken. Druk druk druk. Maar begint alles niet met een gedachte? Je mindset….!? Weet je wie je werkelijk bent? Jij bepaald toch zelf wie je bent en wie je wilt zijn….Alles is resultaat van je eigen gedachten. De beleving van je leven zit in je gedachten. Jij kunt dus zelf die keuzes maken…. Actie zet woorden en gedachten in beweging! Alles wat je je kan bedenken kun je waarmaken!

You attract what you are ready for

Vooral door mijn werk word ik me regelmatig steeds bewuster. Enorm dankbaar. Enorm dankbaar als ik dan de ouders met onze ‘jongens’ als kinderen zie. Wat een strijd hebben zij al gestreden, en strijden zij soms nog steeds. Hoe oneerlijk is de wereld dan. Hoe dankbaar ben ik dan als ik een heel klein stukje hen mag helpen. Onze ‘jongens’ hebben er ook niet om gevraagd te zijn om wie ze nu zijn. Ze hebben ook gewoon dezelfde behoeftes zoals wij die hebben. Waarom moeten zij daar dan veel harder voor vechten voor ze dat krijgen? Dan ben ik toch maar erg dankbaar met mijn eigen positie. Dankbaar dat ik van waarde mag zijn. En ben ik bewust, bewust van mijn eigen plekje.

Believe in yourself

Ik word me steeds bewuster van mijn eigen gedachten. Merk ook steeds meer hoe krachtig die gedachten kunnen zijn. Dat juist die gedachten alles beïnvloeden. Juist door niet te oordelen komt er rust. Als je wil dat er in je leven iets veranderd, zul jij dus moeten veranderen. Wanneer jij dan veranderd zul je ook merken dat de wereld om je heen mee veranderd. Geluk zit al in je. Laat alle negativiteit gaan, en je zult het gaan ervaren. Let maar eens op waar je aandacht momenteel steeds heen gaat. Geloof in jezelf! Leef vanuit vertrouwen!!!

Voor mij is dit een reis die ik het afgelopen jaar vooral heb ingezet. Bewustwording, niet oordelen, mijn eigen mooiste leven leiden.

wees de lach om een traan op te drogen!

Van betekenis zijn..

Niet iedereen is dus helaas op dezelfde manier bedeeld. Oneerlijk is dat zeker. Maar we kunnen wel iets doen voor elkaar. Van betekenis zijn voor de ander. Dat hoeft niets groots te zijn. Dat kan alleen al met die spreekwoordelijk lach die de traan opdroogt. Heb je meer in je mars? Waarom dan niet eens een moment denken aan een ander, die misschien ook wil zijn zoals jij.. maar door beperktheid niet zo ver komt.

Ik mag vandaag weer naar ‘mijn’ jongens. En prijs me dan weer gelukkig met deze mooiste baan. Dat ik heel even van betekenis kan zijn. “Bianca lief” is dan ook wel de kers op de taart wanneer een cliënt dat tegen me zegt.

ik pas niet in het hokje wat vrouw heet…

Vrouwen…….

Vrouwen…. die houden van shoppen. Heel lang en heel veel..! Vrouwen houden van theeleuten. Dan vooral compleet gemaakt met allerlei super zoete versnaperingen erbij. En als kers op de taart moet er uiteraard wel uitgebreid geroddeld worden. Maar vrouwen houden ook van koken, dat is hun recht dat aanrecht. Wel vergezeld door een lekker zoete witte wijn, ach rosé mag ook… Ja vrouwen, die huilen zo makkelijk bij aynil. Vrouwen houden van roze, van heel veel bloemetjes en tuttigheid. Vrouwen zijn de beste ouders die dragen immers negen maanden het kindje. Vrouwen zijn het sterke geslacht, of is het dan juist het zwakke geslacht……En daar begint het gedonder dus……………

ik ben geen vrouw……

Ik haat zoete wijn. Daarvan gaat mijn mond zo raar samen trekken. Geef mij maar een goede droge rode, en als het dan zomer is mag het ook een droge witte zijn. Maar laat dat zoete geneuzel maar aan mij voorbij gaan. Doe me dan maar een biertje. Als we het dan toch over dat lady like gepraat hebben. Shoppen…..IEUWWWWW….. Daar krijg ik groene vlekken van. Kleren die koop ik wel, liefst online, en anders gewoon alleen naar de stad en rechtstreeks op mijn doel af…AMEN! Nee ik kan er niet zo goed tegen…dat vrouwelijke gedoe. Vrouwen zeuren zo. Praten ellenlang er om heen. Maken er wollige verhalen van. En het liefst ook in geheel achter iemand zijn rug….ik heb een kloofbijl in mijn tuin liggen. Hak wel mijn eigen houtjes. Gewoon to the point. Nee joh een vent ben ik ook niet. Alhoewel, zonder tieten, zonder mooie taille….Neeeee gek! ik ben blij een meisje te zijn, heb ik niet zo’n lastig zwabber ding tussen de benen hangen.

that’s me

Mijn eigen mooie ik…

Ik hou van de F1, kijk graag naar de oude variant daar van; Goodwood! Mijn Liefde is een kanjer in de keuken. Kookt de allerlekkerste risotto. En ik ben de beste in alles opeten. Tja zo heeft iedereen waar hij of zij goed in is. Zo ervaar ik steeds meer en meer mijn eigen ik. Mijn eigen keuzes. Mijn eigen doelen. Weet je…. het voelt HEERLIJK. Ik drink graag een whiskey, hou van ondergoed uit de jaren ’50. Evenals de prachtige jurkjes van toen. Ik klus zelf aan mijn huis. Hou van mooie auto’s. En een band verwisselen van mijn auto lukt me ook wel. Ik praat graag, ik praat rechtstreeks, daar zitten geen doekjes omheen. Maar lekker ff zoetsappig bij All You Need Is Love janken is ook fijn. Sommige vinden mij hard, maar ik noem het duidelijk. Praat en doe gewoon. Niemand is groter of beter als mij, maar ook andersom ben ik niet groter. Hooguit dat ik twee koppen langer ben. Sterker nog, ik hou heel erg van mijn hakken, het liefst gewoon tien cm… Maak er dus maar drie koppen langer van. Maar toch is iedereen gelijk. We hebben allemaal die zelfde behoeften. Of we nu jongen of meisje zijn. Of we nu rijk of arm zijn. Of we nu gehandicapt of hoogbegaafd zijn…...JE BENT MOOI ZOALS JE BENT!

Believe in yourself. Jarenlang is de vrouw ondergeschikt geweest. En nog zijn niet overal de rechten van een vrouw het zelfde als die van een man. Geheel onterecht!!! Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten. Ook vrouwen kunnen grote bedrijven leiden. Ook mannen kunnen huishouden. Laten we gebruik maken van elkaars competenties. Die zijn er niet voor niets. Een verademing dat ik niet iedere dag in de keuken hoef te kokkerellen kan ik je zeggen. En mijn Liefde vind het zo ontspannend om met al die potten en pannen bezig te zijn. #wees de beste versie van jezelf #leef je eigen mooiste leven #believe in yourself

De ‘mooiste’ man van ’s Koonings Jaght.

Heel rustig zit ik aan de koffie. Mijn collega heeft twee bakkies gezet. We praten bij.. Zoals altijd beginnen we de ochtend in rust. Lezen de mail, bespreken laatste ins en outs… Bespreken de dag die komen gaat… En zoals iedere dag horen we weer het bekende geluid van knarsende tanden op de gang..’ heeeyyy is daar de mooiste man van het Jaght….’

Een lange jongeman. Die zelfstandig iedere dag van en naar onze groep loopt vanuit zijn (groeps)woning. Het liefst laat hij daarbij zijn beide handen achter zijn rug hangen, en sjokt rustig met zijn lange benen.. ‘hang je jas maar op de kapstok, dan schenk ik hier de koffie vast voor je in’.. Ondertussen kent iedereen wel zijn ochtend ritueel. Want die jas hang hij niet aan de kapstok.. hij loopt een eindje de gang in, en legt zijn jas op de eerste rolstoel die hij in de gang tegen komt…veeeeelll makkelijker dan die lastige kapstok. “WC”…zegt hij ook standaard iedere morgen als hij binnenkomt. Als hij dan uiteindelijk aan tafel zit, zijn lange benen in de knoop onder de tafel heeft, laat hij zich de koffie goed smaken. Net als het koekje erbij. Met een enorm brede glimlach luistert hij naar de gesprekken. Praten kan hij zeker, maar dit is lekker makkelijk. Het grootste genot heeft hij als wij als begeleiders een heftig gesprek hebben. Hoe harder we mopperen, hoe meer lol hij heeft. Tot schuddebuiken van het lachen aan toe… Als het uiteindelijk steeds drukker aan tafel word neemt hij de benen. ” op de stoel zitten”… En hij gaat op een afstandje van de groepstafel op zijn eigen stoel zitten. Vanaf daar kan hij de groepsruimte goed overzien.

Op afstand ziet en hoort hij alles. Zingt hele liedjes die op de radio zijn mee. Of de Bassie &Adriaan dvd’s synchroniseert hij zelf. En zeker als er iets gebeurd op de groep moet hij erg lachen. Ja.. deze jongeman geniet van zijn dag bij ons..Loopt iedere dag een stevige ronde over het terrein, geniet van de muziekactiviteiten, neemt graag een ‘plons’ in het zwembad, geniet van zijn boterhammen met kaas of “JAM”…En tijdens het sporten in de sporthal apenkooit hij over de trapjes en banken, kruipt hij onder de matten door om te eindigen op de zwevende mat…. Daar waar hij vroeger nog heel angstig was om überhaupt de sporthal in te gaan, is hij nu op eigen initiatief heel aktief. En staat hij met een brede glimlach alles te aanschouwen.

Rond 16.00 mag hij weer terug lopen naar zijn (groeps)woning, zelfstandig.. ‘Dag jongen, fijne avond…. tot morgen’………Wij schrijven de rapportages van de dag. En zorgen ondertussen dat de ruimte opgeruimd word. De laatste cliënten zijn inmiddels ook opgehaald.. Wat heb ik toch een mooie baan. De zon scheen weer lekker buiten vandaag, maar met de ‘mooiste man van het Jaght’ hadden we het zonnetje ook binnen.

MAMA

Vooral blijven liggen. In de keuken heel veel geluid horen. Gekibbel tussen de kinderen. En uiteindelijk twee stralende koppies aan je bed… half verbrande broodjes, geen boter maar wel een dikke klodder pindakaas, en uiteraard met het allermooist gekleide sieraden bakje en gedicht geprint door de juf ( dat natuurlijk tweemaal, van ieder kind een)….. en wat worden wij mama’s dan BLIJ. Tuurlijk! Van die mooie stralende bekkies van onze oogappeltjes….Het is MOEDERDAG

Ik vind het altijd zo’n mooie dag. Heerlijk met de meisjes… Mijn knutsel van de jongste al veel te vroeg gekregen. Omdat ze het al zo graag wilde geven. Een heuse dromenvanger kreeg ik dit jaar. Wel in mijn lievelingskleur oranje gemaakt. Vergezeld door een boekje waarin ze heel veel liefs geschreven had…

De koffie geurt in de kamer. Mijn Liefde heeft mijn jongste geleerd hoe ze met dit heuse barista apparaat voor mama een vers bakkie kan zetten…. Erg trots is ze! Heerlijk! De oudste heeft inmiddels de oven aangezet, en het huis ruikt al aardig naar de heerlijke broodjes………..

ik werd mama…

Eind november 2003 werd ik mama. Geheel onverwacht, ruim zeven weken te vroeg. Na bijna 48 uur weeremmers mag ik uitgeput uiteindelijk volledig zelf toch nog jou op de wereld zetten…. De eerste periode geleefd wordend door het verplegend personeel uit het ziekenhuis. Gelukkig ook maar, want anders was er niks terecht gekomen van mijn mooie meisje. Ineens ben je omgevormd tot een stuntelende en tranen schietende melkfabriek. Zit je daar met twee zeiknatte plekken op je shirt.. Maar EY je bent mama geworden joh. Hoe leuk is dat! Nou dat is echt kei-hele-maal-niet-leuk. Hou op met die mooie roze wolk verhalen. Het is gewoon volledig ruk. Het poept en het piest en het houd je alleen maar uit je slaap. Neeeeee papa’s horen ’s nachts geen huilende kindjes. En jouw melkfabrieken gaan wel schieten als ze gealarmeerd worden door hun sirene. Tja en dan lig je als mama wel wakker met je natte shirt. ‘Droog shirt aan, en tjop tjop weer naar je kindje.’ Loop je weer in het holst van de nacht met haar op de arm. Vergezeld met het ronkende geluid van haar vader………. Roze wolk………of misschien wel een lichtblauwe wolk voor jou…….. Ja die zijn er wel hoor. Maar dat is natuurlijk alleen overdag. Dán liggen die kleine mormels wél te slapen. Dan zijn ze uber cute. En schieten we snel heel veel foto’s, die regelrecht naar de Hallmark kunnen voor de mooiste babykaarten…Toch, ondanks alle shit, houden we zielsveel van die mormels…

relativeringsvermogen IT IS…

Het is echt waar; kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen!!! Maar in de loop der jaren leer je dit te relativeren. Want iedere leeftijd heeft zoveel moois om mee te maken. En hoe kun je dan meer genieten als mama, wanneer je je kids hoort stuntelen in de keuken. Ze willen net zo’n fijn ontbijtje voor jou maken als jij altijd voor hen maakt. Ze willen een dagje mama zijn, zorgen voor mama! Vandaag ben jij een dagje mama-af… Vandaag hoef je even niet te zorgen.. Vandaag word het voor jou gedaan

Toon Hermans

Ik krijg de lekkerste broodjes en geniet van het prachtige uitzicht. Op de koptelefoon hoor ik de heerlijke muziek ‘a new beginning’ van de meditation moment app. Hoe toepasselijk hè.. Ik denk terug aan hoe het begon. Maar vooral ook hoe het nu, hier op dit moment, is.. Hoe ik in de afgelopen jaren mezelf gevonden heb. Hoe ik geleerd heb.. en hoe dankbaar ik ben. De zon schijnt net als ik dit schrijf nog net iets harder, en binnen laait de kachel even iets extra aan. Voor mij een te mooi moment, mooie samenloop.. Mijn mooie lieve knuffels heel dichtbij me. Mijn mooie (bijna) jongvolwassen dames. Wat gaat de tijd toch hard. En wat sta ik toch vaak voor dilemma’s.. Zoals een puber betaamd zoeken jullie ook de grenzen. Maar intens trots ben ik als mama op deze mooierds… hele mooie open meiden. Meiden die snappen wat er in de wereld speelt. Meiden die weten waar ze voor staan. Mijn eigen natureloving-girl, en mijn World-writing-Wonder….Makkelijke meiden die heus ook achter het behang kunnen. Die ook onverantwoord domme acties hebben..Maar joh….. we zijn zelf ook jong geweest. We kruipen gezellig nog even met zn drieën in het grote bed. Hoor mijn meisjes zacht in koor zeggen; hier had jouw Liefde ook bijgehoord! ………..Liefffff … Dat had hij ook zeker heel erg graag gewild………..

Liefde zoals niemand dat kan geven…

zeg weetje mama

dankbaar ben ik, en ook nog best trots. op zo’n schouder, een steun in de branding mijn rots.

ja weetje mama, trots ben ik en dus dankbaar

voor alles wat je doet en gedaan hebt

Maar ook gewoon ZOMAAR

van JIP……. voor mijn eigen mama!!!!

Lieve mama’s ik wens jullie ook allemaal een mooie dag in dankbaarheid. Ook alle mama’s die een mooie sterretje zijn geworden, juist vandaag denken we even extra aan jullie.. Het meest dankbare vak in dit universum; MAMA!

Maak dat de kat wijs…

Ik heb het koud…. ik draai me nog eens om. Dammnn ik heb het echt koud. Ik stomp een paar maal in de kussens, ik probeer de slaap weer te pakken… Mijn armen liggen om me zelf heen. Ik draai links en in draai rechts…. grrr. Er zit niks anders op. Ik stap het bed uit, en zwengelen de pelletkachel een paar graden warmer aan. Ik vind de warmte ervan heerlijk. Maar dammnn nu wil ik nog echt even slapen, ik staar dus maar even vlammetjes..’zeg joehoeee slaap waar ben je’….

Daar zit ik dan, alleen, midden op het bed. Ik staar door het raam naar buiten over de weilanden. Het begint al licht te worden. Geen wolkje te bekennen. Uberhaupt nog niets aan leven buiten te bekennen. Alleen hier binnen. Ik ben maar met de kat gaan praten. De allerliefste kat hoor. Ja want eigenlijk houd ik helemaal niet van katten, het is zo negatief hè… Ik ben veel liever lief tegen de ander HAHAHA.. Nee zonder dollen, ik ben geen poezen/katten persoon. Maar deze lieverd vind ik wel leuk. Dus kletsen we samen honderduit. Tja ik moet toch wat, als de Liefde een week in het buitenland is. Ik lag me een hoedje…”miaauuww” ‘ja schat dat zeg ik nou ook altijd’ “miauw” ‘nou nee dat weet ik niet, vind jij dat wel zo?’ “miauwwwwww” ‘honger?’ ‘nee schat ik mag van het baasje je niet verwennen, want dan wordt je een zeurpoes’ “MIAUW” ‘ja sorry, een zeurKAT’…. “miauw” ‘ja, flauw hè… ‘ Zo praten we samen een poosje wat af. Stiekem kijk ik toch even in de bakjes. ‘schattttt je hebt nog eten, kom ik daarvoor mijn bed uit’ En ik kruip weer terug in bed. Jeempie wat is het bed groot zeg. Ik besluit om een coconnetje te maken van het dekbed. Het word buiten in tussen al helemaal licht. Maar echt uitgeslapen ben ik nog niet, dus besluit ik toch een poging te doen om de slaap weer te vinden. Alleen vlak voor ik mijn ogen wil dichtdoen word mijn aandacht getrokken. Door iets in het weiland…hmm ik zit alweer rechtop. ‘heeyyy het is de liefste kat van de wereld’ HAHAHA praat ik hier nu daadwerkelijk hard op… Ik blijf naar hem kijken. Want aan zijn manier van lopen te zien is hij iets van plan. Dit nog niet gedacht of hij neemt een stevige sprint. HAP…jahoor. Zelfs op afstand is het duidelijk dat hij een muisje oid te pakken heeft. OHH RUKKKKKKK. Voor de zoveelste maal ga ik het bed uit. Op de koude vloer met mijn blote voeten. Maar deerde me nu al veel minder. Hup hup naar buiten. Ik wacht de kat op voor de deur. ‘Zooo TIJGER VAN DE TUIN EN ALLE WEILANDEN.. jij weet toch zeker wel dat ik niet lief ben hè’ ‘nee je mag niet met je mondvol praten’ ‘NOU GEWOOOON, OF JE DAT VIEZE BEEST IN JE BEK NIET MEE NAAR BINNEN WIL NEMEN…IEEEUWWWWW’ Gelukkig loop ik zolang te lullen tegen de kat, dat hij met zijn overwinning is doorgelopen aan de voordeur. Ik aanschouw nog even het schouwspel. En zie dus nog dat hij de muis op zijn favoriete plekje onder de boom neerlegt.

Gerustgesteld loop ik weer naar binnen. Ooohhh hier is het gelukkig behaaglijk warm. Ik heb het intussen weer écht koud. Mijn coconnetje weer in elkaar gedraaid, duik ik er nog even in. Ogen zwaar van deze enerverende ochtend. Wat is het bed toch eigenlijk groot zo voor mij alleen. Gelukkig ben je er over een weekje weer, denk ik nog net voor ik in slaap val…………. Van korte duur. DE WEKKER…..

Dit gaat een hele lange dag worden. PFFF.. gesloopt. Dan eerst maar eens een bakkie of twee..en een hele lange, super warme douche. Dit heb ik weer!!!!

Zet vrouwen bij elkaar…

‘Rij even iets meer naar het midden, niet zo op de stippellijn……mn tieten schudden!’ …….En de toon voor deze dag is gezet!! ‘ohhhh neeeeh die drempels, MN TIETEN….’ ‘hoooiiii meneer de soldaten die voorbij lopen, haar tieten vliegen omhoog..’

Vrouwen, zet ze bij elkaar……. en je krijgt de beste bodem voor een nieuwe blog. hahahaha.

En je poep- en piesgehalte gehalte schiet omhoog

‘neeeeh, je moet hier rechtdoor, en daar weer rechtsaf’ Ik zit in de auto met twee collega’s. Ik rijd. En aangezien ik een kei, AHUM, in de weg vinden ben..laat ik dat over aan de andere twee. ‘let op, vaginatie zegt dat je daar met de bocht rechts moet’ ‘joh parkeer daar maar gewoon, we lopen de rest wel’……… oh oh oh…. We gaan vanavond uiteten voor het afscheid van een lieve collega van ons. Ken je dat, 9 vrouwen en twee mannen samen aan een grote ronde tafel? Dan heb je toch bijvoorbaat al medelijden met de twee mannen?? NOU DAT HOEFT NIET HOOR.

Iedereen is er, we zijn compleet. Met genoeg geluid komen we binnen bij een hippe aangelegenheid. Een industriële look kijkt ons aan. En een meisje van de bediening wijst naar de ronde tafel aan de zijkant. Iedereen loopt redelijk gedwee achter elkaar aan. Ik kijk wat om me heen. Ik kende het alleen nog maar van bij zomerdag op het terras. Aan tafel worden de wijntjes besteld. Ik ben BOB vandaag dus ik hou het eerst maar eens bij tonic. 24 jaar… 24 jaar!! werkte onze lieftallige collega op de locatie! Doe het haar maar na hè, waar hoor je het tegenwoordig nog. Dus genoeg bagage en stof voor mooie verhalen/herinneringen… Veel namen van cliënten komen dan ook over tafel. Regelmatig vergezeld met ‘ohjaaa’ ‘kende jij die ook?’… Gekke momenten, maar ook droevige momenten worden benoemd. Daar het bijna allemaal vrouwen zijn, en dan ook nog eens uit de zorg, kon het niet uitblijven…. Het poep- en piesgehalte van de gesprekken gaat met de minuut omhoog. Nee hoor, nog steeds hoef je geen medelijden te hebben met de twee mannen. Als je weet dat de beide mannen al tientallen jaren samenwerken, snap je dat dit alleen maar versterkend werkte op de gesprekstoffen… En ondertussen genieten we van het heerlijke eten. Allerlei grote tapas bordjes komen op tafel. We proeven naar lieverlust. Geven bordjes door aan elkaar ‘deze is lekker, proef maar eens’…. Tuurlijk eet 1 collega dan alle friet, hahahaha ‘toe maar, je moet goed eten, kijk eens nog een paar frietjes erbij..’ Maar eerlijk is eerlijk, het eten was van hoogniveau. Zou het de compensatie zijn van het niveau van onze gesprekken? Nou ja gesprekken….uhmmm… ik denk dat we wel hoorbaar waren in het gehele restaurant. ‘hmm deze is lekker hard’ Waarop een andere collega zegt ‘ haha dat zei de man vannacht ook!’ 🙂 Tja en als dan na een heerlijke toetjes ronde iedereen vol en voldaan is, er nog een piemel gemaakt word van de restjes op de borden…….tja dan is het tijd om op huis aan te gaan…..

‘nneeeee niet de drempelsssss MN TIETEN‘ OHHH intussen begeef ik het zo’n beetje. Buikpijn van het lachen word ik links rechts links gestuurd. Enigszins zigzaggend rijden we deze wijk van Arnhem uit. Ondertussen in de auto nog even napratend…. Ik breng de afscheidnemend collega thuis, doeg lieve zuster….kom maar snel weer op de koffie. En daarna duw ik mijn andere collega de auto uit ‘tjop tjop je bed in schat’……..Om zelf tien minuten later thuis de auto de parkeren “bestemming bereikt” ‘dankjewel vaginatie’ zeg ik hardop….. En hardop lachend loop ik naar huis. Het is al aardig donker. Dit was een leuke dag…Vrouwen bij elkaar….oh oh oh!!! HEEEEEL ERG

’s Koonings Jaght *1

Ik ben Bianca, en sinds 1999 werkzaam voor Siza/’s Koonings Jaght. Ik ben daar regiebegeleider verbonden aan een Activiteitencentrum. Wat mij betreft de mooiste baan. Ik werk hier met cliënten die een ernstige meervoudige beperking hebben…….. Giet dat samen met mijn grootste passie, nl schrijven, en mijn idee was geboren… Iedere week wil ik een blog wijden aan mijn werk’avonturen’. Omdat het erg jammer is dat de zorg toch zo’n stoffig imago heeft. Of op zijn minst alleen bestemd voor zorgmiepjes….

welkom in de gehandicaptenzorg

Koekebakker

Ik vergeet het nooit meer. Je zat heel stil in het hoekje van de bank. Je hoofd naar beneden gericht……. Alleen de twee legoblokjes in je hand gaven je veiligheid. Je sprak bij hoge uitzondering misschien een keer een woord. Zo leerde ik je kennen. Nu al weer een poosje bij ons op de groep. Ik observeer de situatie op de groep even op een afstandje. Er komt veel geluid van de groep af. Ieder zit in zijn eigen bubbeltje. Ieder doet zijn eigen dingetje…. Maar jij niet.

‘mag ik helpen’…. je staat voor mij. Heel even realiseer ik me des te meer waar je vandaan komt. Hoe we een poosje geleden door iemand werden aangesproken, die je herkende van vroeger…… is dat….??? SERIEUUSSSSSS…Wauw wat gaat het goedddddd met hem. Ja zeker het gaat heel goed met jou. “Jazeker kan je helpen jongen”. En je zet voor mij alle spulletjes op tafel voor de lunch. Tijdens de lunch zit je aan de andere kant van de grote groepstafel.. Je krijgt van de andere begeleidster iedere keer een boterham aangereikt… Maar smeren kun je zelf. Je vraagt haar wel even ‘kan snijden’. Om vervolgens smaakvol je boterham op te eten. Uiteraard altijd voorzien van ‘sambal’….Je geniet zichtbaar van de gezelligheid aan tafel. De grapjes vliegen over tafel heen. De grootste praatjesmakers voeren het hoogste woord. Voor jou gaat dat geklets te snel. Maar af en toe praat je een woordje mee. Want begrijpen doe je het prima. Schuddebuikend lachen! Wat een lol. Het poep en pies gehalte is weer hoog. ‘SCHEETJEEEEE’ hoor ik jou nog zeggen tegen een andere jongen…. Nu schiet ik ook hartelijk in de lach. Ja op je plek zit je hier wel. ” zeg koekebakker, help je me mee tafel afruimen….” Nu moet jij zelf ook heel hard lachen ‘koekubakkuuuhhhh’…….

Deze dag kan niet voor je stuk. Want vanmiddag gaan we naar de sporthal. We kunnen jou niet blijer maken als met een voetbal… nee niet 1 voetbal, maar gewoon een heleboel. En dan van die loeiharde pegels in het doel schietend…. Jaaaahhhh jij had misschien wel het verschil kunnen maken bij Ajax 😉 Een uur lang ben je bloed fanatiek. En met het zweet op je voorhoofd, loop je kletsend terug over het terrein naar onze groep.

Terwijl we aan de koffie zitten vragen je of je op de iPad mag.. En komt bij mij het gevoel boven ‘ wat heb ik toch het allermooiste beroep van de wereld’…..”tuurlijk jongen, pak hem maar” Ik help je op weg, en al snel hoor ik draaiorgelmuziek uit de iPad schallen….. Ja hier doe ik het voor……… Aan het einde van de middag komt de taxi je ophalen. De chauffeuse komt je binnen ophalen. Iedereen is gek met je. Je geeft een dikke knuffel. Maakt nog even grapjes met de begeleiding. Maar loopt vooral snel naar de kapstok om je jas te pakken. Op naar mama, want volgens jouw zeggen bakt ze iedere dag pannenkoeken (mama lacht zich altijd een hoedje als ze dat hoort, dat eten we zelden!) Fijne avond ‘koekebakker’… tot morgen!!!